Zmęczone cichnie miasto

Śnieg biało prószy ciszą

Nad ciemnym brzegiem rzeki

Dwa światła w mroku błyszczą -



Pod strzaskanym murem wiatr kołysze znicz

Już nie wrócą chłopcy, którzy mieli przyjść

Ostro słychać buty, w rytm uderza krok

Idą tak w pamięci już trzydziesty rok



A obok na parterze

Świeżego jeszcze bloku

Zabłysło pierwsze światło,

W pogodny ludzki sposób -



Pod strzaskanym murem lekko przygasł znicz

Czyżby czas już przyszedł, który może przyjść?

Ścichnie echo strzałów, pamięć zatrze mrok

Zamiast marszowego zwykły zabrzmi krok...



To już inne miasto, myśli sobie znicz,

Gdy mnie zapalano, strach tu było przyjść,

Teraz pierwsze okno, później innych rząd...

Obco się tu czuję, chciałbym odejść stąd.



Nadleciał wiatr od wisły,

Firanką zafalował,

Rozpoczął dialog świateł

Zaczęła się rozmowa



Pod strzaskanym murem szybko miga znicz,

Jak ci moi chlopcy mocno chcieli zyc

Spieszy się do domu, wydłużywszy krok,

Tak co dzień od nowa, przez okrągły rok.



Od okna światło szepcze

Ciepłymi strumieniami,

Ogrzejże się w tym cieple, jesteśmy sąsiadami.



Zmęczone cichnie miasto,

Śnieg biało prószy ciszą,

Nad ciemnym brzegiem rzeki

Dwa światła mocniej błyszczą...



Ta cała maskarada

za długo trwa

wodzirej na twarz pada

sił wszystkim brak



Wmówiły nam reklamy

- w tym reklamy moc -

od rzeczy, które znamy

nowe lepsze są



Ponieważ jesteś trybem

w machinie tej

by świat znał twoje imię

sam musisz chcieć



Czasami jeździec znikąd

przejdzie każdy test

czasami pod pokrywką

szyderczy śmiech



Nie wiesz sam co w tobie siedzi

do momentu gdy

pomysł co do głowy strzelił

spać nie daje ci

jak on na to wpadł

czym zaskoczył świat

że go kocha tak

że go kocha tak



To co nie da się przewidzieć

fascynuje nas

jutro - jak odbicie w szybie

czy się zgadnąć dajak on na to wpadł

czym omamił świat

że go kocha tak

że go kocha tak



Ten bieg po ostrzu noża

zapiera dech

każdemu może noga

powinąć się



Też czekam na tę miłość

wywróżoną z kart

aby nie trzeba było

tylnym wyjściem wiać



To co nie da się przewidzieć

fascynuje nas

jutro - jak odbicie w szybie

czy się zgadnąć da

jak on na to wpadł

czym zaskoczył świat

że go kocha tak

że go kocha tak



Ten mój rocznik jest jak wino

coraz lepszy smak

dźwięki, które we mnie płyną

lata rzeźbił czas

jak on na to wpadł

czym omamił świat

że go kocha tak

że go kocha tak



na palcach stoję

a nie widać mnie

za duża konkurencja

boję siętak głośno krzyczę

a nie słychać mnie

za duża konkurencja

boję się