Jesteśmy jak duże dzieci

Tworzymy zabawek tłum

Aż z ręki cos nam wyleci

Coś spadnie i zrobi: bum!



Szybując nad horyzontem

W obszary nieznane nam

Nie myśląc co będzie potem

Liczymy na ślepy traf



Niby śnieżna kula swiat się coraz szybciej toczy

Nie łudź się, że wszystko pod kontrolą dawno jest

Bo jak diabeł z pudła nieraz jeszcze coś wyskoczy

I bez uprzedzenia skrzydła nagle urwą się



Rozumiem wielką potrzebę

By naprzód gnać ile sił

Lecz gdyby zwolnić troszeczkę

To ja bym jak człowiek żył



Ufając potędze zmysłów

Podziwiasz gadżetow kształt

Pod formą źródełko wyschło

Dla duszy pokarmu brak



Niby śnieżna kula swiat się coraz szybciej toczy

Nie łudź się, że wszystko pod kontrolą dawno jest

Bo jak diabeł z pudła nieraz jeszcze coś wyskoczy

I bez uprzedzenia skrzydła nagle urwą się



Niby śnieżna kula swiat się coraz szybciej toczy

Nie łudź się, że wszystko pod kontrolą dawno jest

Bo jak diabeł z pudła nieraz jeszcze coś wyskoczy

I bez uprzedzenia jazda nagle skończy się



Odpowiedz dlaczego po raz drugi wejść nie zdołasz w ten sam nurt
Odpowiedz dlaczego nie wysłucha twej modlitwy żaden bóg
Dlaczego u diabła trzeba splamić krwią sztandary by je czcić
Odpowiedz dlaczego musisz zabić nie raz by samemu żyć

Kto wie?
Ktoś wie!
Bo odpowiedź musi być
Ktoś ją przecież musi znać
Więc trwa mój krzyk choć rozpaczy czarna nić siecią zmarszczek żłobi twarz
I grzmi mój głos, mój krzyk!
Nie odpowie nikt

Odpowiedz dlaczego na najmędrszych nawet księgach siada kurz
Odpowiedz dlaczego nie przebaczy kainowi abel już
Dlaczego u diabła może umrzeć małe dziecko a świat trwa
Odpowiedz dlaczego bo jeżeli nie odpowiesz wtedy ja...

I grzmi mój głos i łka
Wokół cisza trwa