Zgubiłem Cię 

Dziś nie wiem jak 

Niczym wiosenny płaszcz 

Zaginął sens gdy nie ma Nas 

Jak to się mogło stać? 



Pragniemy ,pragniemy ze sobą być 

A dookoła nas inny świat 

Nie łatwo w nim kochać, trudno w nim żyć 

Pozostać sobą strach... 



Gubimy tu, kochamy tu 

Ten nadwiślański świt 

I Boży cień, zwątpienia mur 

i nasze czapki z chmur 



Pragniemy ,pragniemy ze sobą być 

A dookoła nas inny świat 

Nie łatwo w nim kochać, trudno w nim żyć 

Pozostać sobą strach... 





...jeszcze przed chwila tu, gubił ktoś 

bywał ktoś, a co zostało w nas? 

Żal i złość 

Żal i złość... 





Pragniemy ,pragniemy ze sobą być 

A dookoła nas inny świat 

Nie łatwo w nim kochać, trudno w nim żyć 

Pozostać sobą strach...


Może się zdarzyć, że pod twój dom

Ktoś przyjdzie i powie tak:

Czekam na twoją pomocną dłoń

Daj mi nadziei choć znak, zrozumienia znak



A ty powiedz mu: to moja dłoń

A ty powiedz mu to jest twój dom

Dziel ze mną wszystko każdego dnia



A ty powiedz mu: to moja dłoń

A ty powiedz mu to jest twój dom

Dziel ze mną wszystko każdego dnia



Może się zdarzyć,

Że będzie też i tobie potrzebny ktoś

Nie chciał byś wtedy, aby ci on

I serce zamknął, i dom miałbyś o to żal.



I ty wtedy też nie będziesz sam

I ty wtedy nie będziesz się bał

Czy możesz czekać, z nadzieją że

Ktoś poda ci dłoń pomocną sam

Ktoś otworzy dom i powie tak:

Dziel ze mną wszystko każdego dnia.