I po co ten pośpiech, ten niustanny na oślep bieg,

Na wszystko dokoła stale zachłanny przed siebie pęd?

Od świtu do zmierzchu, nocą do rana rozwarcie ust,

By zawsze móc więcej jeszcze w nie złapać, nim zmieści brzuch.

I po co to ciągłe chciwe liczenie, kto więcej ma

Bez sensu i celu wieczne krążenie jak ćma, jak ćma...



Wielkie nic tobą wykarmione,

Wielkie nic, nawet trochę mniej,

Jakby zero uwieńczone wiankiem zer.

Wielkie nic w siebie zapatrzone,

Potem już dalej cisza,

Bez muzyki przetańczony cały bal.

Wielkie nic skrzętnie uzbierane,

Wielkie nic choć z pozoru coś,

Wychodzone, wybiegane, piękne dno.

Wielki nic, w tobie zakochane,

Puste jak oczu twoich blask,

Tyle z tego, tyle z tego w końcu masz,

Tyle z tego masz,

Tyle z tego masz,

Tyle z tego masz!



Czemu to nagle, czemu to wszystko na serio tak?

Bez piłki czy z piłką wciąż na boisku, za faulem faul.

Skąd cała ta sławna siła przebicia, ten dziwny sport,

Czy to jest naprawdę sposób na życie, niech powie ktoś!



Wielkie nic skrzętnie uzbierane,

Wielkie nic choć z pozoru coś,

Wychodzone, wybiegane, piękne dno.

Wielki nic, w tobie zakochane,

Puste jak oczu twoich blask,

Tyle z tego, tyle z tego w końcu masz,

Tyle z tego masz,

Tyle z tego masz,

Tyle z tego masz!



Jesteśmy jak duże dzieci

Tworzymy zabawek tłum

Aż z ręki cos nam wyleci

Coś spadnie i zrobi: bum!



Szybując nad horyzontem

W obszary nieznane nam

Nie myśląc co będzie potem

Liczymy na ślepy traf



Niby śnieżna kula swiat się coraz szybciej toczy

Nie łudź się, że wszystko pod kontrolą dawno jest

Bo jak diabeł z pudła nieraz jeszcze coś wyskoczy

I bez uprzedzenia skrzydła nagle urwą się



Rozumiem wielką potrzebę

By naprzód gnać ile sił

Lecz gdyby zwolnić troszeczkę

To ja bym jak człowiek żył



Ufając potędze zmysłów

Podziwiasz gadżetow kształt

Pod formą źródełko wyschło

Dla duszy pokarmu brak



Niby śnieżna kula swiat się coraz szybciej toczy

Nie łudź się, że wszystko pod kontrolą dawno jest

Bo jak diabeł z pudła nieraz jeszcze coś wyskoczy

I bez uprzedzenia skrzydła nagle urwą się



Niby śnieżna kula swiat się coraz szybciej toczy

Nie łudź się, że wszystko pod kontrolą dawno jest

Bo jak diabeł z pudła nieraz jeszcze coś wyskoczy

I bez uprzedzenia jazda nagle skończy się