I po co ten pośpiech, ten niustanny na oślep bieg,

Na wszystko dokoła stale zachłanny przed siebie pęd?

Od świtu do zmierzchu, nocą do rana rozwarcie ust,

By zawsze móc więcej jeszcze w nie złapać, nim zmieści brzuch.

I po co to ciągłe chciwe liczenie, kto więcej ma

Bez sensu i celu wieczne krążenie jak ćma, jak ćma...



Wielkie nic tobą wykarmione,

Wielkie nic, nawet trochę mniej,

Jakby zero uwieńczone wiankiem zer.

Wielkie nic w siebie zapatrzone,

Potem już dalej cisza,

Bez muzyki przetańczony cały bal.

Wielkie nic skrzętnie uzbierane,

Wielkie nic choć z pozoru coś,

Wychodzone, wybiegane, piękne dno.

Wielki nic, w tobie zakochane,

Puste jak oczu twoich blask,

Tyle z tego, tyle z tego w końcu masz,

Tyle z tego masz,

Tyle z tego masz,

Tyle z tego masz!



Czemu to nagle, czemu to wszystko na serio tak?

Bez piłki czy z piłką wciąż na boisku, za faulem faul.

Skąd cała ta sławna siła przebicia, ten dziwny sport,

Czy to jest naprawdę sposób na życie, niech powie ktoś!



Wielkie nic skrzętnie uzbierane,

Wielkie nic choć z pozoru coś,

Wychodzone, wybiegane, piękne dno.

Wielki nic, w tobie zakochane,

Puste jak oczu twoich blask,

Tyle z tego, tyle z tego w końcu masz,

Tyle z tego masz,

Tyle z tego masz,

Tyle z tego masz!



To nie tak miało być,
Zupełnie nie tak,
Cały świat miał być nasz,
Tylko go brać.
Świat poszedł swoją drogą,
Zostawił nas,
Coraz rzadziej się śnią
Tęczowe mosty.

To nie tak miało być,
Zupełnie nie tak,
Ty i ja jedno drzewo,
Jedna w nas krew,
Ty w końcu poszłaś swoją drogą,
Ja inną drogę znam,
Czy się przetną, czy nie,
Jeden bóg tylko wie.

Może spotkam się
Tam, gdzie trafi każdy z nas,
Tam gdzie życie będzie snem,
Może spotkam się
Tam, gdzie w miejscu stoi czas,
Za sto lat, za rok, za dzień.
To nie tak miało być,
Zupełnie nie tak,
My i wy, mur bez skazy,
Kryształ i stal,
Przemalowani, podzieleni,
Na dobrych i złych,
Na siebie warcząc jak psy,
Żyjemy tak tyle dni.

Może spotkam się
Tam, gdzie trafi każdy z nas,
Tam gdzie życie będzie snem,
Może spotkam się
Tam, gdzie w miejscu stoi czas,
Za sto lat, za rok, za dzień.

I zobaczysz będzie czas,
Żeby śpiewać, żeby grać,
Tam, gdzie każdy z sobą jest.
Może spotkam się
Tam, gdzie każdy sobą jest,
I zobaczysz będzie czas,
Żeby śpiewać, żeby grać,
Za sto lat z rok za dzień.
Ja idę swoją drogą
Ty swoje drogi miej
Czy skrzyżują się ze sobą,
Jeden bóg tylko wie.
A więc rękę mi daj
I spotkajmy kiedyś się,
Tam, gdzie każdy z sobą jest,
I zobaczysz będzie czas,
Żeby śpiewać, żeby grać,
Za sto lat, za rok, za dzień.