To nie tak miało być,
Zupełnie nie tak,
Cały świat miał być nasz,
Tylko go brać.
Świat poszedł swoją drogą,
Zostawił nas,
Coraz rzadziej się śnią
Tęczowe mosty.
To nie tak miało być,
Zupełnie nie tak,
Ty i ja jedno drzewo,
Jedna w nas krew,
Ty w końcu poszłaś swoją drogą,
Ja inną drogę znam,
Czy się przetną, czy nie,
Jeden bóg tylko wie.
Może spotkam się
Tam, gdzie trafi każdy z nas,
Tam gdzie życie będzie snem,
Może spotkam się
Tam, gdzie w miejscu stoi czas,
Za sto lat, za rok, za dzień.
To nie tak miało być,
Zupełnie nie tak,
My i wy, mur bez skazy,
Kryształ i stal,
Przemalowani, podzieleni,
Na dobrych i złych,
Na siebie warcząc jak psy,
Żyjemy tak tyle dni.
Może spotkam się
Tam, gdzie trafi każdy z nas,
Tam gdzie życie będzie snem,
Może spotkam się
Tam, gdzie w miejscu stoi czas,
Za sto lat, za rok, za dzień.
I zobaczysz będzie czas,
Żeby śpiewać, żeby grać,
Tam, gdzie każdy z sobą jest.
Może spotkam się
Tam, gdzie każdy sobą jest,
I zobaczysz będzie czas,
Żeby śpiewać, żeby grać,
Za sto lat z rok za dzień.
Ja idę swoją drogą
Ty swoje drogi miej
Czy skrzyżują się ze sobą,
Jeden bóg tylko wie.
A więc rękę mi daj
I spotkajmy kiedyś się,
Tam, gdzie każdy z sobą jest,
I zobaczysz będzie czas,
Żeby śpiewać, żeby grać,
Za sto lat, za rok, za dzień.
Sorgen hast du sicher auch, wie wohl jeder
und nicht wenig, wie ich wei?
Freude hast du aber auch, wie wohl jeder
gerne lachst du laut und leis.
Aber von Lachen bekommt man doch Falten
das macht dir wohl gar nichts aus
Falten, die dann auch ein Leben lang halten
keine Sorge l?scht sie aus.
Sorgen
hat jeder, wie ein jeder wei?
aber du, du lachst noch ?ber eignes Pech
ja, so sehe ich dich
und so kenne ich dich
und ich will dich auch nicht anders
und so liebe ich dich.
Sorgen hat mancher und ihr glattes Bild
Das sind Sorgen
eine davon hab ich mal gekannt
lachen wollte sie nicht
Falten gab es schon nicht
soweit lie? sie sich nicht gehen
sch?n, doch fade war sie.
Aber von Lachen bekommt man doch Falten
das macht dir wohl gar nichts aus
Falten, die dann auch ein Leben lang halten
keine Sorge l?scht sie aus.
Sorgen, dich haben wir bei Nacht genug
aber Sorgen macht das Lachen unverholn nicht
du bist sch?ner als sie
die das Lachen vermied
sch?ner noch mit jeder Linie
die das Lachen dir schrieb.
Ja, einmal Sorgen
k?nnt ich haben wegen dir
weil dein Lachen
andere ansteckt au?er mir
doch so kenne ich dich
anders will ich dich nicht
und so liebe und so liebe und so liebe ich dich.
Aber von Lachen bekommt man doch Falten
das macht dir wohl gar nichts aus
Falten, die dann auch ein Leben lang halten
keine Sorge l?scht sie aus.
Nie ufaj zbytnio nowym modom,
Które dziejowy niesie wiatr.
Nim w lepsze jutro cię powiodą,
Skąd przypłynęły, lepiej sprawdź.
Nie ufaj zbytnio świeżym hasłom,
Na których jeszcze farba schnie.
Nim uznasz je za swoje własne,
Z historii parę lekcji weź.
Wszystko się już dawno gdzieś wydarzyło,
Nowe wciąż wraca raz po raz.
Nie łudź się że gdzieś tam czegoś nie było,
Wszystko już prawie widział świat.
Choćbyś za sobą spalił mosty,
Z przeszłością wszelki zerwał pakt,
Na twojej drodze znów wyrosną
Nowi prorocy starych kłamstw.
Co jakiś czas przez drzwi otwarte
Ktoś usiłuje z trudem przejść,
Co jakiś czas z tysiąca gardeł
Na nowo płynie stara pieśń.
Wszystko się już dawno gdzieś wydarzyło,
Nowe wciąż wraca raz po raz.
Nie łudź się że gdzieś tam czegoś nie było,
Wszystko już prawie widział świat.