Dałaś mi w kość, jak przed tobą nikt,
Chyba już dość narobiłaś złej krwi,
Jeśli to plan zamierzony był,
Wspaniale wyszedł ci.
Cały ten czas wciąż kręciłem się
Cichy jak ćma, niepozorny jak cień,
Było ci z tym chyba nie tak źle,
A teraz słuchaj mnie, słuchaj mnie!
Mam tego dosyć, wreszcie zrywam się,
Mam tego dosyć, teraz rób co chcesz!
Gniotłaś tak, że poczułem ból,
Pierwszy od lat, możesz dumna być już.
Trzeba mieć cios, żeby wreszcie padł
Ktoś twardy tak jak ja.
Nie wiem już sam, gdzie złapałaś ten styl,
Wojsko to raj, gdy porównasz się z nim.
Jeśli cię stać na ten mały gest,
Posłuchaj tylko mnie, posłuchaj mnie!
Mam tego dosyć, wreszcie zrywam się,
Mam tego dosyć, teraz rób co chcesz!
Zrobiłem błąd, bo grywałem źle już od pierwszych dni.
Uciec stąd to jest wszystko co, co mogę zrobić dziś...
Szalony koń
Mój teraz ruch, z życiem w szychy gram
Moich figur coraz mniej, patrz królowej brak
Kłótnia była, potem zmierzch, jakiś pusty bar
Nie żegnałaś nawet mnie pani mego snu
Cóż mi z tych zębatych wież, czego bronić mam?
Bierz to życie, wszystko bierz, wolę zostać sam
Żeby został mi ten szalony koń
Jak najszybszy z wszystkich pęd, tej muzyki dźwięk
Fioletowy motyw
Tuż za mostem światła czarnej rzeki toń
W oparach rozlewisk dnia pęknięty dzwon;
Rząd nut fioletowych niskim niebem gna
Dziwny tworzą motyw pejzaż cały gra...
Chmury sypią iskry
W żyłach pierwszy lód
Pamięć gubi twarze na rozstajach dróg!
Część, której mogłoby nie być
Galaktyk chłód
Obcych światów blask
Gardło złoty dusi pył
Gorycz sięga dna
A mój utracony czas
Gdzieś na pewno trwa
Może jeszcze dojdę go
Koń szalony gna
Ścieżka dobrych ptaków
Znowu dzień lekkim krokiem z zboczy zszedł
Żeglowałem w sinej mgle
Czarną łodzią w sinej mgle
Żeglowałem żyjąc wciąż gorzkim smakiem smutnych mórz...
Żeglowałem, żeglowałem w sinej mgle
Żeglowałem, żeglowałem w sinej mgle
Żeglowałem w ujścia rzek
Dobrych ptaków tropiąc ślad
Wypatrując miasta wierzch
Szklanych oczekując wież.
Wymyśliłem dzieckiem je
Uciekałem w myślach tam, uciekałem zawsze tam
Gdy dorosły jestem już zapomniałem drogi tej!...
Zapomniałem gdzie to jest
Zapomniałem drogi tej
Zapomniałem gdzie to jest
Zapomniałem, w sercu nikły tylko ślad...
Karnawał za bramą lwów
Tu brama lwów, tu stragan snów
Na rynku karnawał trwa
Już trzeci dzień bawimy się
Tłum kolorowy i ty
Ile to lat tłustych i złych?
Ile to lat nie byłem tu?
Ile to lat tłustych i złych?
Ile to lat nie byłem tu?
Zapomniałem drogi tam
Zapomniałem drogi tam
W codzienności często swej
Zapomniałem drogi tam
Dziś z pyłu dróg, zbłąkanych nut
Na nowo wznoszę swój gród
Z marzenia dom
Dopóki on istnieje sens widzę żyć
Zapomniałem drogi tam
Zapomniałem drogi tam
W codzienności często swej
Zapomniałem drogi tam
Z dalekich wypraw
Myśli wychodzą z cienia
Coś w człowieku się zmienia
I powracam z wyprawy na słoneczny ląd
Oto znowu dni ruszyły
Serce bije mocno szybko
I nie rzucam ciągle słowa
Słowa sens tylko znowu
Biec przez tłoczne chcę ulice
Zwykłym życiem się zachwycę
Bo widziałem jak wygląda
Jak wygląda mroczny brzeg
Tyko w porze wieczornej
Bluesa koniem szalonym
Na wyprawy się wypuszcza
Gdzie bywała już
Sorgen hast du sicher auch, wie wohl jeder
und nicht wenig, wie ich wei?
Freude hast du aber auch, wie wohl jeder
gerne lachst du laut und leis.
Aber von Lachen bekommt man doch Falten
das macht dir wohl gar nichts aus
Falten, die dann auch ein Leben lang halten
keine Sorge l?scht sie aus.
Sorgen
hat jeder, wie ein jeder wei?
aber du, du lachst noch ?ber eignes Pech
ja, so sehe ich dich
und so kenne ich dich
und ich will dich auch nicht anders
und so liebe ich dich.
Sorgen hat mancher und ihr glattes Bild
Das sind Sorgen
eine davon hab ich mal gekannt
lachen wollte sie nicht
Falten gab es schon nicht
soweit lie? sie sich nicht gehen
sch?n, doch fade war sie.
Aber von Lachen bekommt man doch Falten
das macht dir wohl gar nichts aus
Falten, die dann auch ein Leben lang halten
keine Sorge l?scht sie aus.
Sorgen, dich haben wir bei Nacht genug
aber Sorgen macht das Lachen unverholn nicht
du bist sch?ner als sie
die das Lachen vermied
sch?ner noch mit jeder Linie
die das Lachen dir schrieb.
Ja, einmal Sorgen
k?nnt ich haben wegen dir
weil dein Lachen
andere ansteckt au?er mir
doch so kenne ich dich
anders will ich dich nicht
und so liebe und so liebe und so liebe ich dich.
Aber von Lachen bekommt man doch Falten
das macht dir wohl gar nichts aus
Falten, die dann auch ein Leben lang halten
keine Sorge l?scht sie aus.