Dałaś mi w kość, jak przed tobą nikt,

Chyba już dość narobiłaś złej krwi,

Jeśli to plan zamierzony był,

Wspaniale wyszedł ci.



Cały ten czas wciąż kręciłem się

Cichy jak ćma, niepozorny jak cień,

Było ci z tym chyba nie tak źle,

A teraz słuchaj mnie, słuchaj mnie!



Mam tego dosyć, wreszcie zrywam się,

Mam tego dosyć, teraz rób co chcesz!



Gniotłaś tak, że poczułem ból,

Pierwszy od lat, możesz dumna być już.

Trzeba mieć cios, żeby wreszcie padł

Ktoś twardy tak jak ja.



Nie wiem już sam, gdzie złapałaś ten styl,

Wojsko to raj, gdy porównasz się z nim.

Jeśli cię stać na ten mały gest,

Posłuchaj tylko mnie, posłuchaj mnie!



Mam tego dosyć, wreszcie zrywam się,

Mam tego dosyć, teraz rób co chcesz!



Zrobiłem błąd, bo grywałem źle już od pierwszych dni.

Uciec stąd to jest wszystko co, co mogę zrobić dziś...



Może się zdarzyć, że pod twój dom

Ktoś przyjdzie i powie tak:

Czekam na twoją pomocną dłoń

Daj mi nadziei choć znak, zrozumienia znak



A ty powiedz mu: to moja dłoń

A ty powiedz mu to jest twój dom

Dziel ze mną wszystko każdego dnia



A ty powiedz mu: to moja dłoń

A ty powiedz mu to jest twój dom

Dziel ze mną wszystko każdego dnia



Może się zdarzyć,

Że będzie też i tobie potrzebny ktoś

Nie chciał byś wtedy, aby ci on

I serce zamknął, i dom miałbyś o to żal.



I ty wtedy też nie będziesz sam

I ty wtedy nie będziesz się bał

Czy możesz czekać, z nadzieją że

Ktoś poda ci dłoń pomocną sam

Ktoś otworzy dom i powie tak:

Dziel ze mną wszystko każdego dnia.